17. Un he sprok to em: Ei, du fromme Knecht, wiel du büst in dat Lüttste tru west, schast du Macht hebben öwer tein Städte. Matth. [25, 21.] Luk. [16, 10.]
18. De anner keem ok, un sprok: Herr, din Pund hett fief Pund dragen.
19. To den sprok he ok: Un du schast herrschen öwer fief Städte.
20. Un de drütte keem, un sprok: HErr, süh dar, hier is din Pund, dat hef ik in en Sweetdok bewahrt;
21. Ik weer bang vör di; denn du büst en harden Mann: du nimmst, wat du nich leggt hest, un aarnst, wat du nich sai’t hest.
22. He sprok to em: Ut din Mund richt ik di, du Schalk. Wußt du, dat ik en harden Mann bün, un nehmen doh, wat ik nich leggt hef, un aarn doh, wat ik nich sai’t hef; 2. Sam. 1, 16. Matth. [12, 37.]
23. Warum hest du denn min Geld nich in de Wesselbank dahn? Un wenn ik kamen weer, harr ik dat mit Zinsen föddert.
24. Un he sprok to de, de darbi stunnen: Nehmt dat Pund vun em, un gevt dat den, de tein Pund hett.
25. Un se sproken to em: Herr, he hett doch tein Pund.
26. Ik segg ju awer: Wer dar hett, den ward geven warrn; vun den awer, de nich hett, ward ok dat nahm warrn, wat he hett. Luk. [8, 18.] Matth. [13, 12.]