27. Doch jene, min Fiende, de nich wulln, dat ik öwer se herrschen schull, bringt her, un wörgt se vör min Ogen.
28. Un as He düt sä, trock He fort, un reis’ rup na Jerusalem. Mark. [10, 32.]
29. Un dat begev sik, as He neeg bi Bethphage un Bethanien weer, un keem an den Ölbarg, schick He twee vun Sin Jüngers, Matth. [21, 1.]
30. Un sprok: Gaht hen in den Flecken, de vör ju liggt, un wenn ji rin kamt, ward ji en Fahlen anbunnen finn, up dat noch nie keen Minsch seten hett. Makt dat los un bringt dat her.
31. Un wenn ju jemand fragt, warum ji dat losmaken doht, denn seggt also to em: De HErr brukt se.
32. Un de Gesandten gungen hen, un funnen, as He se seggt harr.
33. Do se awer dat Fahlen losmakten, sproken sin Herren to se: Warum makt ji dat Fahlen los?
34. Se awer sproken: De HErr brukt dat.
35. Un se brochten dat to JEsus, un lä’n ehr Kleder up dat Fahlen, un setten JEsus darup.
36. As He nu hentrock, bredten se ehr Kleder up den Weg.