26. Un se kunn Sin Wort nich tadeln vör dat Volk; un verwunnerten Sik öwer Sin Antwort, un swegen still.
27. Do treden to Em weke vun de Sadducäers, de dar meent, dar is keen Uperstahung, un fragten Em, Matth. [22, 23.]
28. Un sproken: Meister, Moses hett uns schreven: Wenn jemand sin Broder starven deiht, de en Fru hett, un starvt ahn Kinner, so schall sin Broder de Fru nehmen, un sin Broder Kinner tügen. 1. Mos. 38, 8. 5. Mos. 25, 5. Matth. [22, 24.] Mark. [12, 19.]
29. Nu weern söven Bröder. De eerste neem en Fru, un storv ahn Kinner.
30. Un de anner neem de Fru, un storv ok ahn Kinner.
31. Un de drütte neem ehr. Dessülvigen glieken alle söven, un leeten keen Kinner, un storven.
32. Toletzt na alle storv ok de Fru.
33. Nu in de Uperstahung, wokeen sin Fru ward se wesen mank de söven? Denn alle söven hebbt ehr ton Fru hatt.
34. Un JEsus antworte, un sprok to se: De Kinner vun düsse Welt friet un lat sik frien;