45. Do awer all dat Volk tohören dä, sprok He to Sin Jüngers:
46. Nehmt ju in Acht vör de Schriftgelehrten, de in lange Kleder gahn wüllt, un sik geern gröten lat up dat Mark, un sitt geern baben an in de Scholen un öwer Disch. Luk. [11, 43.] Matth. [23, 3.] Mark. [12, 38.]
47. Se fret de Wetfruns ehr Hüs’, un wendt lange Gebede vör. De ward desto swarer Verdammnis kriegen. Matth. [23, 14.]
Dat 21. Kapitel.
1. He seeg awer up, un seeg de Rieken, wa se ehr Opfer in den Gotteskasten inlä’n. Mark. [12, 41.]
2. He seeg awer ok en arme Wetfru, de legg twee Penning rin.
3. Un He sprok: Wahrlich, Ik segg ju: Düsse arme Wetfru hett mehr rinleggt as se all. 2. Cor. [8, 12.]
4. Denn düsse all hebbt vun ehr Överflot rinleggt to GOtt Sin Opfer; awer se hett vun ehr Armot all ehr Nahrung, de se harr, inleggt.
5. Un as weke vun den Tempel seggen dän, dat he smückt weer mit fine Steen un Kleenode, sprok He: Matth. [24, 1.] Mark. [13, 1.]