26. Ji awer nich also; sonnern de Gröttste mank ju schall wesen as de Jüngste, un de Vörnehmste as en Deener. Luk. [9, 48.] 1. Pet. [5, 3.] [5.] [6.]
27. Denn wer is de Gröttste? De to Disch sitt, oder de deent? Is dat nich so, dat de to Disch sitten deiht? Ik awer bün mank ju as en Deener. Matth. [20, 28.] Joh. [13, 14.] Phil. [2, 7.]
28. Ji awer sünd dat, de ji bi Mi bleven sünd in Min Anfechtungs. Luk. [18, 28.]
29. Un Ik will ju dat Riek vermaken, as Mi dat Min Vader vermakt hett; Luk. [12, 32.] Offenb. [2, 28.]
30. Dat ji eten un drinken schüllt bi Min Disch in Min Riek, un sitten up Stöhl, un richten de twölf Geslechter Israels. Matth. [19, 28.]
31. De HErr awer sprok: Simon, Simon, süh, de Satan hett ju begehrt, dat he ju sichten mug, as den Weeten. 2. Cor. [2, 11.] 1. Pet. [5, 8.]
32. Ik awer hef för di beden, dat din Glov nich uphörn deiht. Un wenn du di namals bekehrn deihst, so mak din Bröder stark. Joh. [17, 11.] [15.] [20.] Ps. [51, 15.]
33. He awer sprok to Em: HErr, ik bün bereit, mit Di in dat Gefängnis un in den Dod to gahn.
34. He awer sprok: Petrus, Ik segg di, de Hahn ward hüt nich kreihn, bevör du dree mal leugnen deihst, dat du Mi kennst. Matth. [26, 34.] Mark. [14, 30.] 72.
35. Un He sprok to se: So oft as Ik ju utschickt hef ahn Büdel, ahn Tasch, un ahn Schoh, hebbt ji ok je Mangel hatt? Se sproken: Niemals keen. Ps. [23, 1.] Ps. [33, 19.] Ps. [34, 10.] Matth. [10, 9.]