11. As dat de Pharisäers sehn dän, sproken se to Sin Jüngers: Worum itt ju Meister mit de Töllners un Sünners?
12. As dat JEsus hör, sprok He to se: De Starken brukt keen Dokter, awer de Kranken. Luk. [5, 31.]
13. Gaht awer hen un lehrt, wat dat is: Ik hef Wolgefalln an Barmhartigkeit un nich an Opfer. Ik bün kamen, de Sünners to Buß to ropen, un nich de Gerechten. 1. Sam. 15, 22.
14. Unnerdeß keemen Johannes sin Jünger to Em un sproken: Worum fast wi un de Pharisäers so veel, un Din Jüngers fast nich? Mark. [2, 18.] Luk. [5, 33.]
15. JEsus sprok to se: Wa künnt de Hochtiedslüd Leed dregen, so lang de Brüdigam bi se is? De Tied ward awer kamen, dat de Brüdigam vun se nahm ward, denn ward se fasten. Joh. [3, 29.]
16. Keen flickt en ole Kleed mit en Lappen vun nie Tüg, denn de Lappen ritt doch wedder vun dat Kleed, un dat Lock ward gröter.
17. Man deiht ok nich Most in ole Wienbälge, sunst ritt de Wienbälge, un de Most löpt ut, un de Wienbälge kamt um. Sonnern man deiht Most in nie Wienbälge, so ward se beid tosam holn warrn.
18. Do He so mit se reden dä, keem een vun de Öwersten un smeet sik vör Em dal un sprok: HErr, min Dochter is eben storven, awer kumm un legg Din Hand up se, so ward se lebendig. Mark. [5, 22.] Luk. [8, 41.]
19. Un JEsus stunn up un folg em na un Sin Jünger.
20. Un süh, en Fru, de twölf Jahr den Blodgang hatt harr, keem vun achtern to Em un röhr den Som vun Sin Kleed an. Mark. [5, 25.]