15. Un dat gescheeg, as se so reden dän, un befragten sik mit enanner, keem JEsus to se ran, un gung mit se. Matth. [18, 20.]
16. Awer ehr Ogen warn toholn, dat se Em nich kennen dä’n.
17. He awer sprok to se: Wat sünd dat för Reden, de ji twischen ju verhandeln doht unnerwegs, un sünd trurig?
18. Do antworte de een, mit Namen Kleophas, un sprok to Em: Büst Du alleen unner de Frömden to Jerusalem, de nich weet, wat in düsse Dag’ darin geschehn is?
19. Un He sprok to se: Wat denn? Se awer sproken to Em: Dat vun JEsus vun Nazareth, weke weer en Prophet, mächtig vun Daten un Worten, vör GOtt un all dat Volk; Matth. [21, 11.]
20. Wa Em unse Hohenpresters un Öbbersten öwergeven hebbt, dat He to den Dod verurdeelt un krüzigt is.
21. Wi awer höpen, He schull Israel erlösen. Un öwer dat Allns is hüt de drütte Dag, dat düt geschehn is.
22. Ok hebbt uns bang makt weke Fruns vun de Unsen, de sünd fröh bi dat Graf west, Matth. [28, 8.] Mark. [16, 10.] Joh. [20, 1.] [18.]
23. Hebbt Sin Lieknam nich funn, kamt un seggt, se hebbt en Gesicht vun de Engeln sehn, de segg hebbt, dat He leven dä.
24. Un enige mank uns gungen hen na dat Graf, un funn dat so, as de Fruens seggt harrn, awer Em funn se nich.