18. Wer vun sik sülbn reden deiht, de söcht sin egen Ehr; wer awer Den Sin Ehr söcht, De em schickt hett, de is wahrhaftig, un keen Ungerechtigkeit is an em. Joh. [5, 41.]
19. Hett ju nich Moses dat Gesetz geven? Un Nüms mank ju deiht dat Gesetz? Warum sökt ji Mi dod to maken? 2. Mos. 24, 3. 4. Apost. [7, 53.]
20. Dat Volk antwort, un sprok: Du hest den Düvel; wer söcht Di dod to maken? Joh. [8, 48.] [52.]
21. JEsus antwort, un sprok: En eenzig Wark hef Ik dahn, un dat wunnert ju alle.
22. Moses hett ju darum de Besniedung geven, nich, dat se vun Moses kummt, sonnern vun de Vaders; doch besniedt ji den Minsch an den Sabbat. 1. Mos. 17, 10.
23. Wenn en Minsch de Besniedung annimmt an den Sabbat, up dat Moses sin Gesetz nich braken war, sünd ji denn fünsch up Mi, dat Ik den ganzen Minsch hef an den Sabbat gesund makt? Joh. [5, 9.]
24. Richt nich na dat Ansehn, sonnern richt en recht Gericht. 5. Mos. 1, 16. 17.
25. Do sproken enige vun Jerusalem: Is dat nich De, den se söchten dod to maken?
26. Un süh dar, He sprickt frie, un se seggt Em nicks. Erkennt unse Öbbersten nu seker, dat He gewiß Christus is?