4. Do sprok een vun Sin Jüngers, Judas, Simon sin Söhn, Ischariothes, de Em naher verraden dä: Matth. [26, 8.]
5. Warum is düsse Salv nich verkofft för dree hunnert Groschen, un de Armen geven?
6. Dat sä he awer nich, dat he wat na de Armen fragen dä; sonnern he weer en Deef, un harr den Büdel, un drog, wat geven war.
7. Do sprok JEsus: Lat se mit Freden; düt hett se uphaben to den Dag vun Min Begräbnis.
8. Denn Arme hebbt ji all Tied bi ju; awer Mi hebbt ji nich all Tied. 5. Mos. 15, 11. Matth. [26, 11.]
9. Do kreeg veel Volk vun de Juden to weeten, dat He dar weer, un keemen, nich alleen um JEsus willen, sonnern dat se ok Lazarus sehn dän, den He vun de Doden upweckt harr.
10. Awer de Hohenpresters trachten darna, dat se ok Lazarus dod maken dän.
11. Denn um sin willen gungen veele Juden hen, un glövten an JEsus.
12. As an den annern Dag veel Volk, dat up dat Fest kamen weer, hör, dat JEsus na Jerusalem kamen wull, Matth. [21, 8.] Mark. [11, 8.]
13. Neemen se Palmtwiegen, un gungen rut Em in de Möt, un schreegen: Hosianna! Gelavt wes’, de dar kummt in den HErrn Sin Namen, en König vun Israel! Ps. [118, 25.] [26.] Matth. [23, 39.] Mark. [11, 8.] [9.] Luk. [19, 37.] [38.]