33. Dat sä He awer, um antodüden, wat för en Dod He starven war.
34. Do antwort Em dat Volk: Wi hebbt hört in dat Gesetz, dat Christus ewiglich blieven deiht, un wa seggst Du denn: »De Minschensöhn mutt verhögt warrn?« Wer is düsse Minschensöhn? Ps. [110, 4.]
35. Do sprok JEsus to se: Dat Licht is noch en lütten Ogenblick bi ju. Wannelt, so lang as ji dat Licht hebbt, dat ju de Düsternis nich öwerfalln deiht. Wer in de Düsternis wannelt, de weet nich, wo he hengeiht. Joh. [1, 9.] [8, 12.] [11, 10.]
36. Glövt an dat Licht, wiel ji dat hebbt, up dat ji Kinner vun dat Licht sünd. Eph. [5, 9.]
37. Düt sprok JEsus un gung weg, un versteek Sik vör se. Un obgliek He son Teken vör se dä, glövten se doch nich an Em.
38. Up dat erfüllt war de Spruch vun den Prophet Jesaias, den he seggt: »HErr, wer glövt unse Predigt? Un wen is den HErrn Sin Arm apenbart?« Jes. 53, 1. Röm. [10, 16.]
39. Darum kunn’ se nich glöven, denn Jesaias seggt awermals: Jes. 6, 9. 10. Luk. [8, 10.]
40. »He hett ehr Ogen blind makt, un ehr Hart verstockt, dat se mit de Ogen nich seht, noch mit dat Hart verstahn doht, un sik bekehrn, un Ik se helpen doh.«
41. Düt sä Jesaias, as he Sin Herrlichkeit seeg, un vun Em reden dä. Jes. 6, 1.
42. Doch veele vun de Öbbersten glövten an Em; awer wegen de Pharisäers bekennten se dat nich, up dat se nich in den Bann dahn warn.