4. De beiden leepen awer tosamen, un de anner Jünger leep vörut, flinker as Petrus, un keem toeerst na dat Graf.
5. Kiekt rin, un süht dat Linnen leggt; he gung awer nich rin.
6. Do keem Simon Petrus em na, un gung rin in dat Graf, un süht dat Linnen leggt,
7. Un dat Sweetdok, dat JEsus um den Kopp bun’n weer, nich bi dat Linnen leggt, sonnern up de Sied tosamen wickelt an en besonnern Ort. Joh. [11, 44.]
8. Do gung ok de anner Jünger rin, de toeerst na dat Graf kamen weer, un seeg, un glöv dat.
9. Denn se wussen de Schrift noch nich, dat He vun de Doden upstahn muß.
10. Do gungen de Jüngers wedder na Hus.
11. Maria awer stunn vör dat Graf, un ween buten. As se nu weenen dä, kiek se na dat Graf rin,
12. Un süht twee Engels mit witte Kleder sitten, een to’n Kopp-Enn, den annern to Föten, wo se JEsus Sin Lieknam henleggt harrn. Matth. [28, 5.] [6.] Mark. [16, 5.]
13. Un desülbn sproken to se: Fru, wat weenst du? Se sprickt to se: Se hebbt min HErrn wegnahm, un ik weet nich, wo se Em henleggt hebbt.