14. Un as se dat seggen dä, dreih se sik rum, un süht JEsus stahn, un wuß nich, dat dat JEsus weer. Matth. [28, 9.] Mark. [16, 9.]
15. Sprickt JEsus to se: Fru, wat weenst du? Wen söchst du? Se meent, dat weer de Garner, un sprickt to em: Herr, hest du Em wegdragen, so segg mi, wo hest du Em henleggt? so will ik Em haln.
16. Sprickt JEsus to se: Maria! Do dreih se sik um, un sprickt to Em: Rabbuni, dat heet Meister.
17. Sprickt JEsus to se: Fat Mi nich an; denn Ik bün noch nich upfahrn to Min Vader. Gah awer hen to Min Bröders, un segg se: Ik fahr up to Min Vader un to ju Vader, to Min GOtt un to ju GOtt. Ps. [22, 23.] Ebr. [2, 11.] [12.]
18. Maria Magdalena kummt, un verkünnigt de Jüngers: Ik hef den HErrn sehn, un düt hett He to Mi seggt. Mark. [16, 10.] 1. Mos. 32, 30.
19. An den Abend awer vun densülbn Sabbat, as de Jüngers versammelt un de Döhrn slaten weern ut Furcht vör de Juden, keem JEsus, un trä midden rin, un sprok to se: Freden wes’ mit ju! Luk. [24, 36.]
20. Un as He dat seggen dä, leet He se de Hann un Sin Sied sehn. Do warn de Jüngers froh, dat se den HErrn seegen. 1. Joh. [1, 1.]
21. Do sprok JEsus awermals to se: Freden wes’ mit ju! Gliek as Mi de Vader schickt hett, so schick Ik ju. Jes. 61, 1. Joh. [17, 18.]
22. Un as He dat seggen dä, blas’ He se an, un sprickt to se: Nehmt hen den hilligen GEist!
23. Weken ji de Sünden erlaten doht, de sünd se erlaten, un weken ji se beholn doht, de sünd se beholn. Matth. [16, 19.] [18, 18.]