24. Thomas awer, een vun de Twölf, de dar heet Tweschen, weer nich bi se, as JEsus keem.
25. Do sä’n de annern Jüngers to em: Wi hebbt den HErrn sehn. He awer sprok to se: Dat wes’ denn, dat ik in Sin Hann sehn doh de Nagelmals, un legg min Hann in Sin Sied, will Ik dat nich glöven. Joh. [19, 34.]
26. Un na acht Dag’ weern awermals Sin Jüngers darbinnen, un Thomas mank se. Kummt JEsus, as de Döhrn toslaten weern, un tritt merrn rin, un sprickt: Freden wes’ mit ju!
27. Darna sprickt He to Thomas: Gif din Finger her, un süh Min Hann an; un gif din Hand her, un legg se in Min Sied; un wes’ nich unglövig, sonnern glövig.
28. Thomas antwort, un sprok to Em: Min HErr, un Min GOtt! 1. Kön. 18, 39.
29. Sprickt JEsus to em: Wiel du Mi sehn hest, Thomas, so glövst du. Selig sünd, de nich seht, un doch glövt. 1. Pet. [1, 8.]
30. Ok veele anner Teken dä JEsus vör Sin Jüngers, de nich schreven sünd in düt Bok.
31. Düsse awer sünd schreven, up dat ji glöven doht, JEsus is de Christ, GOtt Sin Söhn, un dat ji dörch de Glov dat Leven hebbt in Sin Nam. 1. Joh. [5, 13.]
Dat 21. Kapitel.
1. Darna apenbar JEsus Sik awermals Sin Jüngers an den See bi Tiberias. He apenbar Sik awer also.