16. Sonnern dat is et, dat dörch den Propheten Joel tovör seggt is: Joel. 3, 1.
17. Un dat schall geschehn in de letzten Dage, sprickt GOtt, Ik will utgeten vun Mienen GEist up alles Fleesch; un jug Söhns un jug Döchter schülln prophezeien un jug Jünglings schülln Gesichte sehn un jug Öllsten schülln Dröm hebben.
18. Un up Mien Knechts un Miene Deerns will Ik densülbigen Dag vun Mienen GEist utgeten un se schülln prophezeien;
19. Un Ik will Wunner dohn baben in den Himmel, un Teken unnen up de Eer, Blod un Füer un Rookdamp.
20. De Sünn schall sik verkehrn in Düsternis, un de Maand in Blod, ehr denn den HErrn Sien grote un apenbarliche Dag kamen deiht.
21. Un schall geschehn, wokeen den HErrn Sienen Namen anropen deiht, de schall selig warden. Röm. [10, 13.]
22. Ji Männer vun Israel hört düsse Worde: JEsus vun Nazareth, den Mann vun GOtt, mank jug mit Dahten un Wunners un Teken bewiest, weke GOtt dörch Em dä mank jug (as ji ock sülvst weten doht);
23. Densülbigen (nahdem He ut GOtt Sienen bedachtem Rat un Vörsehung jug övergeven weer) hevt ji nahmen dörch de Ungerechten ehre Hänn un Em anslagen un dod makt. Kap. [4, 28.] Luk. [22, 22.]
24. Den hett GOtt upweckt un wegnahmen de Wehdag vun den Dod, nahdem dat unmöglich weer, dat He schull vun Em holen warden.
25. Denn David sprickt vun Em: Ik hev den HErrn alltid vörsett vör mien Angesicht, denn He is to mien rechte Sid, up dat ik nich wanken doh. Ps. [16, 8.]