35. Bet dat Ik Diene Fiende leggen doh to den Schemel vun Dien Föt.«
36. So schall denn dat ganze Hus Israel gewis weten, dat GOtt düssen JEsum, Den ji krüzigt hebbt, to eenen HErrn un Christ makt hett.
37. Do se aver dat hören dä’n, gung ehr dat dörch dat Hart un sproken to Petro, un to de annern Aposteln: Ji Männer, leeve Bröder, wat schüllen wi dohn? Kap. [9, 6.] [16, 30.]
38. Petrus sprok to ehr: Doht Buße un lat sik jeder een döpen up den Namen JEsu Christi to de Vergebung vun sien Sünnen; so wardet ji de Gav vun den heiligen GEist kriegen. Matth. [3, 2.] Apost. [19, 6.]
39. Denn jug un jug Kinner gelt düsse Tosag un alle de, de wiet weg sünd, weke GOtt, unser HErr, herto ropen ward. Joel. 3, 5.
40. Ock mit veele annere Worde betügte he un ermahnte un sprok: Lat jug helpen vun düsse unarigen Lüd.
41. De nu sien Word gern annehmen dä’n, leten sik döpen, un wörn hento dahn an den Dag bi dree dusend Seelen.
42. Se bleven aver beständig in de Apostel ehr Lehr un in de Gemeenschaft, un in dat Brodbreken un in dat Gebed. Kap. [1, 14.] [2, 1.]
43. Dar keem ock alle Seelen Furcht an un geschehgen veele Wunner un Teken dörch de Apostel.
44. Alle aver, de glövig worden weeren, weeren bi enanner un höllen alle Dinge gemeensam.