45. Ehre Göder un ehr Egendom verköfften se un deelten se ut mank alle as jeder een dat nödig har.
46. Un se weeren däglich un ümmer bi enanner eenmödig in den Tempel un broken dat Brod hen un her in de Hüser, Kap. [20, 7.]
47. Neemen de Spies un lavten GOtt mit Freuden un eenfäldigen Harten un harn Gnade bi dat ganze Volk. De HErr aver dä hento däglich, de do selig wören, to de Gemeen.
Dat 3. Kapitel.
1. Petrus aver un Johannes gungen mit enanner rup in den Tempel, um de negende Stunn, do man plegde to beden.
2. Un do weer en Mann, lahm vun Mudderliev, de let sik drägen, un se setten em däglich vör de Döhr vun den Tempel, de do heten deiht de schöne, up dat he beddeln dä dat Almosen vun de, de in den Tempel gahn dä’n. Kap. [8, 7.] [14, 8.]
3. Do he nu sehn dä Petrum un Johannem, dat se wullen to den Tempel rin gahn, bede he üm en Almosen.
4. Petrus awer seeg em an mit Johannes un sprok: Kiek uns an!
5. Un he kek se an, tövte, dat he wat vun ehr kriegen dä.