27. Barnabas awer neem em to sik un föhrde em to de Apostels un vertell ehr, woans he up den Weg den HErrn sehn har, un dat He mit em redt har, un dat he to Damaskus den Namen JEsu fri predigt har. Kap. [26, 22.] [23.]
28. Un he gung en Wiel bi ehr ut un in to Jerusalem un predigte den HErrn JEsus Sienen Namen fri.
29. He redte awer ok un befrog sik mit de Griechen. Awer se stellten em na, dat se em dod maken dä’n.
30. As dat de Bröders hören dä’n, föhrten se em na Cäsarien raf un schickten em na Tarsus. Kap. [11, 25.]
31. So har nu de Gemeen Freden dörch ganz Judäa un Galiläa un Samaria un bute sik un wandelte in de Furcht vör den HErrn un war erfüllt mit Trost vun den heiligen GEist.
32. Dat gescheeg awer, do Petrus allerwegen dörchtrecken dä, dat he ok to de Hilligen keem, de to Lydda wahnen dä’n.
33. Darsülbst funn he en Mann, mit Namen Äneas, de har acht Jahr lang to Bett legen, de weer jichtkrank.
34. Un Petrus sprok to em: Änea, JEsus Christus makt di gesund, stah up un mak dien Bett. Un gliek stunn he up.
35. Un em seegen alle, de to Lydda un Sarona wahnen dä’n, de bekehrten sik to den HErrn.