11. Wenn ik nu de Düdung vun de Stimm nich weet, war ik den undütlich sien, de dar sprickt un de dar reden deiht, ward mi undütlich sien.

12. So ok ji, de ji ju beflietigt up de geistlichen Gaven, trachtet darna, dat ji de Gemeen betert, up dat ji Allns rieklich hebbt. v. [1.]

13. Darum, wokeen mit de Tung red, lat den so beden, dat he dat ok utleggen kann. Kap. [12, 10.]

14. Wenn ik awer mit de Tung bä, so bäd min Geist; awer min Verstand bringt Nüms Frucht.

15. Woans schall dat awer denn sien? Dat frielich: Ik will beden mit den Geist un will ok beden mit den Verstand; ik will Psalmen singen in den Geist un will ok Psalmen singen mit den Verstand. Eph. [5, 19.]

16. Wenn du awer in den Geist danksagen deihst, woans schall de, de den Platz vun de Laien innehmen deiht, Amen seggen to din Dankgebet? He versteiht ja nich, wat du seggen deihst.

17. Du seggst wol nett Dank, awer de Anner ward darvun nich betert.

18. Ik dank min GOtt, dat ik mehr mit Tungen reden doh, as ji All.

19. Awer ik will leever in de Gemeen fief Wör’ so reden, dat Jedereen mi versteiht, up dat ik ok Anner unnerwies, as sünst tein dusend Wör’ mit Tungen.

20. Leeve Bröder, west keen Kinner an Verständnis, sonnern west Kinner an de Bosheit, an Verständnis awer west vullkamen. Eph. [4, 14.] Matth. [18, 3.]