13. Darum sünd wi tröst warn, wiel ji tröst sünd. Unutspreklich mehr hebbt wi uns awer noch freut öwer Titus sin Freud, denn sin Geist is erquickt an ju All.
14. Denn wat ik vör em vun ju rühmt hef, darmit bün ik nich to Schanden warn, denn ebenso as Allns wahr is, dat ik mit ju redt hef, so is ok uns’ Ruhm bi Titus wahr warn.
15. Darum is sin Toneegung to ju noch veel gröter, wenn he an all ju Gehorsam denkt, woans ji em upnahm hebbt mit Furcht un Bewern. Kap. [2, 9.]
16. Ik freu mi, dat ik mi in Allns up ju verlaten kann.
Dat 8. Kapitel.
1. Ik doh ju kund, leeve Bröder, GOtt Sin Gnad, de geven is in de Gemeenen in Macedonien. Röm. [15, 26.]
2. Denn ehr Freud weer dar unutspreklich, as se dörch veel Bedröfnis versöcht weern. Un obgliek se heel arm weern, hebbt se doch rieklich geven in all Eenfoltigkeit.
3. Denn na all ehr Vermögen (dat betüg ik), un sülvst öwer ehr Vermögen weern se willig.
4. Un flehten uns mit veel Toreden an, dat wi de Woldaht un Gemeenschaft vun de Unnerstüttung för de Hilligen annehmen schulln. Kap. [9, 1.] Apost. [11, 29.]