6. Een GOtt un Vader vun uns alln, de dar is öwer ju all un dörch ju all un in ju all. Mal. 2, 10. 1. Cor. [12, 6.]
7. Jedereen awer mank uns is geven de Gnad na dat Maat vun Christus Sin Gnad. Röm. [12, 3.] 1. Cor. [12, 11.]
8. Darum sprickt He: He is upfahrn in de Hög un hett dat Gefängnis gefangen föhrt un hett de Minschen Gaven geven. Ps. [68, 19.] Richt. 5, 12. Kol. [2, 15.] Apost. [2, 33.]
9. Dat He awer upfahrn is, wat is dat anners, as dat He vörher dal fahrt is in de unnersten Stä’n vun de Eer? Joh. [3, 13.]
10. De dal fahrn is, dat is desülvige, de upfahrt is öwer alle Himmel, up dat He Allns erfülln dä. Apost. [2, 23.]
11. Un He hett weke to Apostels sett, weke awer to Propheten, weke to Evangelisten, weke to Harrn un Lehrers, 1. Cor. [12, 28.]
12. Dat de Hilligen völlig torecht makt warn to dat Wark vun’t Amt, wodörch Christus Sin Lief upbut war. Röm. [12, 5.] 1. Pet. [2, 5.]
13. Bet dat wi All rankamt to een Glov un een Erkenntnis vun GOtt Sin Söhn, un en vullkamen Mann ward na dat Maat vun dat vullkamen Öller vun Christus; Kap. [3, 18.] [19.]
14. Up dat wi nich mehr Kinner sünd un uns umherdrieven un umhersmieten lat vun allerhand Wind, vun de Lehr, dörch de Minschen ehr Schalkheit un Verföhrung, womit se to uns ranschliekt, um uns to verföhrn.