13. Do warn lüttje Kinner to Em brocht, dat He de Hann up se leggen un beden schull; de Jüngers awer fahrn se öwel an. Mark. [10, 13.] Luk. [18, 15.]
14. Awer JEsus sprok: Lat de lüttjen Kinner betemen un wehrt se nich af, to Mi to kamen, denn dat Himmelriek is ehr. Matth. [18, 2.] Luk. [18, 16.]
15. Un He lä de Hann up se un trock darvun.
16. Un süh, do trä een to Em un sprok: Gude Meister, wat schall ik Gudes dohn, dat ik dat ewige Leven hebben mag? Luk. [18, 18.]
17. He awer sprok to em: Wat heetst du Mi gut? Nüms is gut, denn de eenige GOtt. Wullt du awer to dat Leven ingahn, so hol de Gebode. Luk. [10, 26.] [28.]
18. Do sprok he to Em: Weke? JEsus awer sprok: Du schast nich dod maken. Du schast nich ehebreken. Du schast nich stehlen. Du schast nich falsch Tügnis geven. 2. Mos. 20, 13.
19. Ehre Vader un Moder. Un du schast din Nächsten leef hebben as di sülvst. Matth. [15, 4.]
20. Do sprok de Jüngling to Em: Dat hef ik Allns holn vun min Jugend up, wat fehlt mi noch?
21. JEsus sprok to em: Wullt du vullkamen wesen, so gah hen, verkop, wat du hest, un gif dat de Armen, so warrst du en Schatz in den Himmel hebben, un kumm un folg Mi na. Matth. [6, 20.] Luk. [16, 9.] [12, 33.]
22. Do de Jüngling dat Wort hör, gung he bedrövt vun Em, denn he harr veele Göder. Ps. [62, 11.] Luk. [12, 15.] [19.]