4. Denn wenn GOtt de Engel, de sündigt hebbt, nich verschont hett, sonnern hett se mit dat Düster sin Keden in de Höll stött un öwergeven, dat se to dat Gericht verwahrt ward. Jud. v. [6.]
5. Un hett de ole Welt nich schont un bewahrte blot Noah, den Prediger vun de Gerechtigkeit, sülvst acht, un föhr de Sündflot öwer de Gottlosen ehr Welt. Kap. [3, 6.] 1. Mos. 7, 7. 8.
6. Un hett de Städ, Sodom un Gomorra to Asch makt, umkehrt un verdammt un darmit de Gottlosen, de naher kamen ward, en Exempel sett; 1. Mos. 19, 24. Ebr. [11, 7.]
7. Un hett den gerechten Lot erlöst, den de schändlichen Lüd all dat Leed, wat man möglich weer, dän mit ehr untüchtigen Wandel;
8. Denn wiel he gerecht weer un mank se wahnen dä un dat he dat sehn un hörn muß, quälten se de gerechte Seel vun Dag to Dag mit ehr ungerechte Warke, Ps. [119, 158.] Ezech. 9, 4.
9. De HErr weet de Gottseligen ut de Versökung to erlösen, de Ungerechten awer uptowahrn för den Dag vun dat Gericht, se to pienigen; 1. Cor. [10, 13.]
10. Am meisten awer de, de dar wandelt na dat Fleesch in unrein Lust un de Herrschaft veracht, frech, egensinnig, sik nich schuet, up de Majestäten to schimpen;
11. So doch de Engel, de mehr Stärk un Macht hebbt, nich verdregt dat lästerliche Gericht gegen se vun den HErrn.
12. Awer se sünd as unvernünftige Deerder, de vun Natur darto gebarn sünd, dat se infungen un slacht ward, schimpt öwer dat, wat se nich kennt un ward in ehr verdarvliche Wesen umkamen, Jer. 12, 3. Jud. v. [10.]
13. Un den Lohn för de Ungerechtigkeit kriegen. Se holt dat Wolleven vun hüt för Wollust, se sünd Schand un Laster, un drievt Bedregeri in ehr Wolleven, wenn se mit ju to Disch sitt, Jud. v. [12.]