14. Hebbt Ogen vull vun Ehebrekeri, lat sik de Sünd nich wehrn, lockt de lichtfardigen Seelen an sik un hebbt en Hart, dörchdreven mit Giez, dat sünd verfluchte Lüd;

15. Gaht vun den rechten Weg af un verbiestert sik un folgt Balam, Basor sin Söhn, sin Weg, de den Lohn för de Ungerechtigkeit geern harr, Offenb. [2, 14.]

16. He kreeg awer de Straf för sin Öwertredung, denn dat stumme lastbare Deerd re’ mit Minschenstimm un hinner den Propheten sin Dohrheit. 4. Mos. 22, 28.

17. Dat sünd Borns ahn Water un Wolken, de de Wind umher drift; en dichte Düsternis is för se upbewahrt in Ewigkeit.

18. Denn se redt stolte Wör’, wo Nicks achter is un reizt de dörch Untucht to fleeschliche Lust, de up den rechten Weg weern un nu umher irrt;

19. Un versprekt se Frieheit, obgliek se sülvst Knechte vun dat Verdarven sünd. Denn vun wen Jemand unner kregen is, den sin Knecht is he. Joh. [8, 34.]

20. Denn wenn se rut sünd ut de Welt ehrn Schmutz dörch de Erkenntnis vun den HErrn un HEiland JEsus Christus, vermengt sik awer wedder darmit un ward unner kregen, so is dat Letzte mit se duller warn, as dat Eerste. Phil. [3, 7.] [8.] Matth. [12, 45.] Ebr. [10, 26.] [27.]

21. Denn dat weer beter för se, se harrn den Weg vun de Gerechtigkeit gar nich kennt, as dat se em kennt un sik afkehrt vun dat hillige Gebot, dat se geven is. Luk. [12, 47.] [48.]

22. Up se paßt dat wahre Sprickwort: »De Hund fritt wedder, wat he utspiet hett« un »De Sög wälzt sik, nadem se wuschen is, wedder in den Dreck.« Spr. 26, 11.

Dat 3. Kapitel.