22. Awer JEsus antworte un sprok: Ji weet nich, wat ji beden doht. Künnt ji den Kelch drinken, den Ik drinken warr un ju döpen laten mit de Döp, wa Ik mit döfft warr? Se sproken to Em: Ja wol! Mark. [10, 38.] Joh. [18, 10.]
23. Un He sprok to se: Min Kelch schüllt ji twar drinken, un mit de Döp, dar Ik mit döfft bün, schüllt ji mit döfft warrn. Awer dat Sitten to Min Rechten un Linken to geven, steiht Mi nich to, sonnern de, de dat bereit is vun Min Vader.
24. As dat de tein hörn, warn se unwillig up de twee Bröder. Mark. [10, 45.]
25. Awer JEsus reep se to Sik un sprok: Ji weet, dat de weltlichen Fürsten herrscht un de Oberherren hebbt Gewalt.
26. So schall dat mank ju nich wesen, sonnern wenn jemand will mank ju gewaltig wesen, de wes’ ju Deener.
27. Un wer dar will de Vörnehmste wesen, de wes’ ju Knecht.
28. Gliek as de Minschensöhn nich kamen is, dat He Sik deenen lett, sonnern dat He deen un gev Sin Leven to en Erlösung för veele. Mark. [10, 45.] Joh. [13, 4.] Phil. [2, 7.]
29. Un as se vun Jericho uttrocken, folg Em veel Volk na.
30. Un süh, twee Blinde seeten an den Weg, un as se hörn, dat JEsus vöröwer gung, schregen se un sproken: Ach, HErr, Du Söhn Davids, erbarm Di öwer uns. Mark. [10, 46.] Luk. [18, 35.]
31. Awer dat Volk bedroh se, dat se still wesen schulln. Awer se schregen veel mehr un sproken: Ach, HErr, Du Söhn Davids, erbarm Di öwer uns.