18. Wo awer de Sünd vergeven sünd, dar is keen Opfer mehr nödig för de Sünd.
19. So hebbt wi denn nu, leeve Bröder, de Friemodigkeit ton Ingang in dat Hillige dörch JEsus Sin Blod, Joh. [14, 6.]
20. Den He uns bereitet hett ton nien un lebendigen Weg dörch den Vörhang, dat is dörch Sin Fleesch. Kap. [9, 6.]
21. Un wi hebbt en Hohenprester öwer GOtt Sin Hus:
22. So lat uns hento gahn mit en wahrhaftige Hart, in en vullkamen Glov, besprengt in unse Harten, un los vun dat böse Geweten, un den Lief wuschen mit rein Water; Kap. [4, 16.]
23. Un lat uns fastholn an dat Bekenntnis vun de Hoffnung un nich wankelmödig wesen; denn He is tru, de se toseggt hett; Kap. [4, 14.]
24. Un lat uns up enanner Acht hebben un uns enanner to Leev un to gude Warke anreizen; Joh. [13, 34.] Mark. [12, 31.]
25. Un nich unse Versammlung verlaten, as weke to dohn plegt, sonnern uns enanner vermahnen, un dat so veel mehr, je mehr ji gewahr ward, dat de Dag neeg un neeger kamen deiht. 1. Cor. [10, 11.]
26. Denn wenn wi mothwillig sündigen doht, nadem wi de Erkenntnis vun de Wahrheit kregen hebbt, hebbt wi vun dar an keen anner Opfer mehr för de Sünd; Kap. [6, 4.]
27. Sonnern en grulich Töven up dat Gericht un den Füeriever, de de Upsetzigen vertehrn ward. Zeph. 1, 18.