26. Un acht de Smach um Christus Sin wegen för gröttern Riekdom as de Schätz vun Egypten: denn he seeg up de Belohnung.
27. Dörch de Glov gung he ut Egypten un weer för den König sin Torn nich bang, denn he heel sik an den, den he nich sehn dä, as wenn he Em seeg! 2. Mos. 2, 15. Apost. [7, 29.]
28. Dörch de Glov heel he Ostern un dat Blodvergeten, up dat de de Eerstgeburten umbroch, se nich drapen dä. 2. Mos. 12, 12. 18.
29. Dörch de Glov gungen se dörch de rode See, as dörch drög Land; wat de Egypter ok versöken dän un versopen. 2. Mos. 14, 22.
30. Dörch de Glov fulln de Muern vun Jericho, nadem se söben Dag’ darum lopen harrn. Jos. 6, 20.
31. Dörch de Glov war de Hor Rahab nich verlarn mit de Unglövigen, as se de Kundschafters fründlich upnehmen dä. Jos. 2, 18. 6, 17. 23. Jak. [2, 25.]
32. Un wat schall ik noch mehr seggen? De Tied war to kort wesen, wenn ik schull vertelln vun Gideon un Barak un Simson, un Jephta un David un Samuel un de Propheten; Richt. 4, 6. 15, 20. 6, 11. 11, 6. 9. 2. Sam. 2, 4. 1. Sam. 7, 15.
33. Weke hebbt dörch de Glov Königrieke dal smeten, Gerechtigkeit wirkt, de Tosag’ kregen, de Löwen dat Mul stoppt, 2. Sam. 8, 1.
34. Dat Füer utlöscht, sünd vun dat blote Swerdt wegkamen, sünd kräftig warn ut de Swachheit, sünd stark warn in den Striet, hebbt de Fremden ehr Heer dal smeten. Dan. 3, 23-25.