35. De Fruens hebbt ehr Doden vun de Uperstahung wedder kregen; de annern awer sünd tonicht sla’n un hebbt keen Erlösung annahm, up dat se de Uperstahung kregen, de beter is.
36. Weke hebbt Spott un Släg’ utstahn, darto Keden un Gefängnis; 1. Mos. 39, 20. Jer. 20, 2.
37. Se sünd steenigt, intweihackt, dörchstaken, dörch dat Swerdt dod makt, se sünd rumgahn in Pelz un Ziegenfell, mit Mangel, mit Bedröfnis, mit Ungemach, 1. Kön. 21, 13. Apost. [7, 58.] [59.]
38. (De de Welt nich werth weer) un sünd in Elend rumgahn in de Wüstenien, up de Bargen un in de Klüft un Löcker vun de Eer.
39. Düsse All hebbt dörch de Glov Tügnis un nich de Tosag’ kregen.
40. Darum, dat GOtt wat Beters för uns tovör utsehn harr, dat se nich ahn uns to de Vullendung kamen dän. Kap. [7, 22.]
Dat 12. Kapitel.
1. Darum lat ok uns, de wi son Hupen Tügen um uns hebbt, de Sünd afleggen, de uns ankleven deiht un uns ful makt un lat uns lopen mit Geduld in den Kampf, de uns verordnet is, Röm. [6, 4.] 1. Cor. [9, 24.] Ebr. [10, 36.]
2. Un up JEsus sehn, de de Glov anfungen un vollenden deiht, de, ob He ok Freud harr hebben kunnt, duld He dat Krüz, frog Nicks na de Schand un sitt nu to de rechte Hand up GOtt Sin Stohl. Jes. 53, 4. 7.