8. Dat Deerd, wat Du sehn hest, is west, un is nich un ward wedderkamen ut den Afgrund un ward fahrn in de Verdammnis, un ward sik wunnern de up de Eer wahnt, (de ehr Namen nich schreven staht in dat Bok vun dat Leven vun de Welt ehrn Anfang,) wenn se seht dat Deerd, dat dat west is un nich is, obgliek dat doch is. Kap. [11, 7.] [13, 3.] Kap. [3, 5.] [20, 12.] [15.] [22, 19.] 2. Mos. 32, 32. Dan. 12, 1. Phil. [4, 3.]
9. Un hier is de Sinn, de Wiesheit hett. De söben Köpp sünd söben Bargen, up de de Fru sitt, un sünd söben Königs. Kap. [13, 18.] [13, 1.]
10. Fief sünd fulln, un een is, un de anner is noch nich kamen; un wenn he kummt, mutt he en lütte Wiel blieven.
11. Un dat Deerd, dat west is un nich is, dat is de acht, un is vun de söben un fahrt in de Verdammnis.
12. Un de tein Hörns, de du sehn hest, dat sünd tein Königs, de dat Riek noch nich kregen hebbt, awer as Königs ward se en Tied lang Macht kriegen mit dat Deerd. Kap. [13, 1.] Dan. 7, 20. 24.
13. Düsse hebbt een Meenung un ward ehr Kraft un Macht dat Deerd geven.
14. Düsse ward strieden mit dat Lamm, un dat Lamm ward se unnerkriegen, denn dat is en Herr öwer alle Herren, un en König öwer alle Königs, un mit Em de Beropnen, un de Utwählten, un de Glövigen.
15. Un he sprok to mi: De Water, de du sehn hest, wo de Hor sitt, sünd Völker, un Schaaren, un Heiden un Spraken. Jes. 8, 7. Jer. 47, 2.
16. Un de tein Hörns, de du sehn hest up dat Deerd, de ward de Hor hassen un ward se wüst maken un nakt, un ward ehr Fleesch eten un ward se mit Füer verbrenn’. Kap. [18, 18.]
17. Denn GOtt hett se dat in ehr Hart geven, to dohn na Sin Sinn, un na een un densülvigen Sinn to dohn un to geven ehr Riek an dat Deerd, bet dat GOtt Sin Wör’ vullbrocht sünd.