18. Un dat Wief, dat du sehn hest, is de grote Stadt, de de Herrschaft hett öwer de Königs up de Eer.
Dat 18. Kapitel.
1. Un darna seeg ik en annern Engel dal vun den Himmel fahrn, de harr en grote Macht, un de Eer war hell vun sin Klarheit;
2. Un schreeg ut Macht mit grote Stimm, un sprok: Se is fulln, se is fulln, Babylon, de grote, un en Hüsung för de Düvels warn un en Gefängnis för alle unreine Geister un verhaßte Vageln. Kap. [14, 8.] Jes. 21, 9. Jer. 51, 8. Jes. 13, 21. 34, 11. 13. Jer. 50, 3. 39, 40.
3. Denn vun den Wien vun ehr schändliche Horerie hebbt alle Heiden drunken, un de Königs up de Eer hebbt mit ehr Horerie dreven, un ehr Koplüd sünd riek warn vun ehr grote Wollust. Jer. 51, 7. Neh. 3, 4.
4. Un ik hör en anner Stimm vun den Himmel, de sprok: Gaht rut vun ehr min Volk, dat ji nich Deel hebbt an ehr Sünden, up dat ji nich wat vun ehr Plagen afkriegt. Jes. 48, 20. 52, 11. Jer. 50, 8. 51, 6. 45.
5. Denn ehr Sünden reckt bet an den Himmel un GOtt denkt an ehr ungerechte Daht.
6. Betalt ehr, as se ju betalt hett un doht dat duppelt na ehr Warke, un mit den Kelch, womit se ju inschenkt hett, schenkt ehr duppelt in. 4. Mos. 25, 17. Jer. 50, 15. 29.
7. So veel as se sik sülvst hoch makt hett un üppig levt hett, so veel Qual un Leed schenkt ehr in. Denn se sprickt in ehr Harten: Ik sitt un bün en Königin un warr keen Wetfru wesen un bruk keen Truer to drägen. Jer. 50, 29. Jes. 47, 7. 8.
8. Darum ward ehr Plagen up Een Dag kamen: Dod, Truer un Hunger, mit Füer ward se verbrennt warrn. Denn stark is GOtt de HErr, de se richten ward. Jes. 47, 9. Jer. 50, 31. Offenb. [17, 16.]