9. Un de Königs up de Eer ward öwer ehr weenen un klagen, de mit ehr hort un üppig levt hebbt, wenn se den Rok vun ehrn Brand sehn ward. Kap. [2, 22.] [17, 2.]

10. Un ward vun wieden stahn ut Furcht vör ehr Qual un spreken: Weh, weh, de grote Stadt Babylon, de starke Stadt! Up een Stund is din Gericht kamen. Kap. [14, 8.] Jes. 21, 9. Jer. 51, 18.

11. Un de Koplüd up de Eer ward weenen un trurig wesen bi sik sülvst, dat Nüms ehr Waar mehr kopen will, Ezech. 27, 36.

12. De Waar vun Gold un Sülver un Edelsteen un de Parlen un de Sied un Purpur un Scharlach un allerhand Thujaholt un allerhand Gefäß vun Elfenbeen, un allerhand Saken vun köstlich Holt un vun Erz un vun Isen un vun Marmor, Ezech. 27, 12. 13. 22.

13. Un Kaneel, un Rökerwark un Salven un Wiehrok, un Wien un Öl un Fienmehl un Weeten un Veh un Schap un Peer un Wagen un Liever un Seelen vun Minschen.

14. Un dat Obst, an dat din Seel ehr Lust harr, is vun di weken, un Allns, wat vullkamen un herrlich is, is vun di weken, un du warrst all dat nich mehr finn’.

15. De Koplüd vun son Waar, de vun ehr riek warn sünd, ward vun wieden stahn ut Furcht vör ehr Qual, weenen un klagen. Jes. 50, 13. 46.

16. Un seggen: Weh, weh öwer de grote Stadt, de bekledt weer mit Sied un Purpur un Scharlach, un öwergoldt weer mit Gold un Edelsteen un Parlen.

17. Denn in een Stund is all de Riekdom tonicht makt. Un alle Stüerlüd un alle Matrosen un Schippslüd un de up de See arbeidt, stunn’ vun wieden. Jes. 23, 14. Ezech. 27, 27.

18. Un schreegen, as se den Rok vun ehr Brand sehn dän un sproken: Wokeen kann sik mit de grote Stadt verglieken? Jes. 34, 10.