Gheraert van Velsen wiert ghevanghen,
hi docht so dicwils bi siner eer:
‘rijk god, nu sal ic moeten hanghen!’
28Hanghen en was hem noch niet goet ghenoech,
hi moest noch sevenmael meer liden:
si deden een vat vol spikers slaen,
daer moest hi selve in gliden.
29Si rolden hem drie daghen lanc,
drie daghen voor den noene:
‘Gheraert van Velsen, wel lieve man,