18Och Degener, lieve Degener hout,
een hertoch, een greve, een ridder also stout!
wien beveeldi nu uw rode gout,
dat ghi hebt ligghen in den vout?’
19‘Dat ghevic Lussewine,
die alreliefste mine.
heeft si mi ooc verraden,
hoe node woudic haer quaet daden.’
Door vrouwenliefde wort menich bedroghen.
Weimarische Hs. 1537. Nr. 13. Vgl. Weimarisches Jahrbuch 1. Bd. S. 119–122. und Gödeke’s Deutsche Wochenschrift 1854. S. 692 ff.—Hs. 1, 1. meykenn—2, 1. wae (hoe)—2, 2. Lussewinne—2, 4. woste—4, 1. wo (hoe), so auch 4, 3. 16, 3–5, 1. pertienn—7, 3. si fehlt—9, 1. 2. an (ende)—9, 4. wrenntzelenn (wrinschen)—10, 1. 11, 3. sinnen (sijn)—10. 3. verwirtt (verworen)—11, 4. Datt Sie vnns hir Niett derdenn—12, 4. schmetten—15, 2. gekling—18, 1. Auch (Och)—18, 3. wem (wien)—now (nu)—19, 2. minnen (so auch 11, 2.)— 19, 3. ooc fehlt—19, 4. wie (hoe).