[214] As in the following reasoning concerning the fashionable education of young men of rank at court.
Quatro maneyras de exercicios ha na Corte, que para todas as cousas civis fazem hum homem politico, cortez, et agradavel aos outros. A primeyra he o trato dos Principes, et a communicaçaõ das pessoas que andaõ junto a elle: nesta consiste o principal do a que chamamos Corte, que he conhecimento daquelle supremo tribunal da terra, do Rey, ou Principe a quem pertence mandar, como a todos os inferiores obedecer na conformidade das leys porque se governaõ. Tras isto o estado, et serviço do mesmo Rey, et dos seus, a obediencia, a cortesia, a inclinaçaõ, a mesura, a discrição no fallar, a policia no vestir, o estylo no escrever, a confiança no apparecer, a vigilancia no servir, a gentileza, et bizarria que para os lugares publicos se requere. O trato do Principe no Paço, na mesa, no conselho, na caça, nos caminhos, et occasiones, como se grangeaõ os validos, se visitaõ os Grandes, et como se haõ de haver os cortesaõs para cõmunicar a huns et outros.
[215] The commencement of one of the stories which are interspersed through this book may be transcribed here:—
Na Corte do Emperador de Alemanha Oton terceyro deste nome, que foy a mais florente et frequentada de Princepes, que houve muytos annos antes, et despois naquelle Imperio, assistio com grande satisfaçaõ de suas partes, Aleramo filho do Duque de Saxonia, mancebo de pouca idade, et de muyta gentilesa, magnanimo, esforçado, liberal, et tam cheyo de graças naturaes, que nelle como em hum thesouro, parece que as depositàra todas a naturesa. Tinha o Emperador hum filha da mesma idade, et de tanta fermosura, que sem o que a sorte devia a seu nascimento, merecia ter o Imperio do mundo; et se em bellesa tinha esta ventagem a todas as Damas de Alemanha, ainda lha fazia muy to mayor na descrição, aviso, et galantaria.
[217] For example:—
Pela parte por onde vem decendo o rio Lis, antes de chegar aos espaçosos valles, que com sua corrente vay regando, toma hum estreyto caminho entre altos arvoredos, aonde com profundo se detem atè chegar á queda de huma alta penedia, et alli repartidas as agoas, medrosas vaõ fugindo por entre as raizes de amargosas novigueyras, outras offerecendose aos penedos com saudoso som estaõ nelles quebrando, et depois ficaõ derramadas em dous ribeyros, o mayor depois de muytas voltas se vay a encontrar primeyro com as agoas de que se apartou entre altos ciprestes, et loureyros. O outro ao voltar de hum valle se vay encostando a huma alta rocha por bayxo de espessas aveleyras, et esperando as agoas humas pelas outras descobrem a boca de huma lapa encuberta entre huns ramos, que vay por bayxo do chaõ huma legoa, et nesta havia fama, que vivia hum sabio de muyta idade, que por encantamento a fabricára, &c.
[218] The following are the commencing stanzas of this song:—
Ja nasce o bello dia
Principio do veraõ fermoso e brando,
Que com nova alegria
Estaõ denunciando,
As aves namoradas
Dos floridos raminhos penduradas.
Jà abre a bella Aurora
Com nova luz as portas do Oriente,
E mostra a linda Flora
O prado mais contente,
Vestido de boninas,
Aljofradas de gotas cristalinas.
Jà o Sol mais fermoso
Està ferindo as agoas prateadas,
E Zefiro queyxoso
Hora as mostra encrespadas
A vista dos penedos,
Hora sobre ellas move os arvoredos.
De reluzente area
Se mostra mais fermosa a rica prata,
Cuja riba se arrea
Do alemo, et da faya,
Do freyxo, et do salgueyro,
Do ulmo, da aveleyra, et do loureyro.
[219] For instance, at the close of a beautiful cançaõ, which a shepherd sings in his solitude.