Sus la tuerto
Jan Rocho, à l'autre bout, éu, ié demando
A la pichoto Angloro:—Tu que veses
A travès li muraio, que! devino
Un pau dequ'es eiçò: Coume uno busco
Porte cinq cènt quintau e iéu noun pode
Pourta 'no clau.—Lou Rose.—Encaro aquesto:
La founsour de la mar?—Un jit de pèiro.
—Bravo!—Jan Rocho, à iéu, diguè la touso;
Dequ'es acò: Soun mai de cinq cènt sorre,
Mai de cinq cènt bèlli damiseleto
Qu'an dins l'oustau sa chambreto caduno
E que pamens lis acato endourmido
Uno memo cuberto?—Tèsto souto,
Lou marinié cercavo.—Anen, Jan Rocho,
Fai coume lis aiet, obro de tèsto!—
L'autre èro mut.—As proun manja de favo?
—O.—Se vèi bèn que siés un chat d'Isero,
Gros toumbo-mourgo! Es la mióugrano.—Bono!
Mai, tè, d'abord qu'ansin tant bèn devines,
Angloro, tu, li causo escabissudo,
Vejan, devino un pau 'mé quau e mounte
Lou pichot prince a passa la niuchado?
—Eh! de que pòu t'enchaure? Es pas soun mèstre?
Respoundeguè la chato. Au founs dóu Rose
Quau l'empacho d'ana faire dourmido,
S'a caud, la niue!—E se, la niue vengudo,
Te disien qu'a vóuta jusquo à l'aubeto,
Faguè Jan Rocho, emé li Veniciano?...
—L'as vist?—L'ai vist.—Quatecant la pichouno
S'envai escoundre eila souto la tèndo,
E n'en voulès de plour! ai! pauro Angloro!
—Me farié-ti, lou Dra, disié la simplo,
L'estrassamen deja de si proumesso!
Tant coume nous sian vist dins l'aigo bluio
De mi pantai—e, dins si caranchouno,
Tant de paraulo amourousido e flamo,
Tout acò pièi sarié que de messorgo!
Tu que m'apareiguères tant en bello,
Oh! que tant lèu, moun Dra, t'acouloubrigues!
Me l'an proun di que, traite coume l'aigo,
Quand nous as pivelado, nous embules...
Mai ères pièi tant amistous, tant lèri,
Quand m'óufrissiés de liuen la flour di lono,
Que la teniés dins la man souto l'oundo,
En oundejant emé l'oundo enganivo
Que me bressoulejavo au clar de luno!...
Oh! Dra, se m'as trahido, ve, m'ennègue!—

LXXX

Plouro que plouraras! Lou trin di barco
Sus lou regoulié proumte que l'emporto
Fai sèmpre soun camin e, d'uno dougo
A l'autro, vai s'espalargant lou flume
Ounte l'engrau badiéu de la Durènço
Carrejo e raco à bóudre la peiriho
Dis aut tourrènt e deliéurado aupenco.
—Hòu! bèu prouvié, t'endormes? escandaio!
Crido Patroun Apian, que sian au rode
Dis auve mouvedis e di graviero...
Dirias que soun calu, bougre de bougre!
—Ié sian! ié sian!—Aganto la pagello
Jan Rocho, la descènd long dóu Caburle
E, tre touca lou founs, à-de-rèng crido:
—Pan!—E pièi mai: Pan just!—Pico au reiaume!
En butant lou gouvèr fai à la chourmo
Lou grand patroun.—Pan cubert!—Zóu! coulègo!
—Pan larg!—Toujour!—La soubeirano!—Vogo!—
Just lou soulèu sort de la Mountagneto,
Resplendènt sus lou Rose, e soun tout-aro
Vers la Roco d'Arcié. Jouious, lou prince,
Que tout-escas se lèvo e qu'es en bousco,
Entre s'esparpaia, de soun Angloro,
L'es vengudo trouva souto la tèndo.
—Bon-jour! i 'a di... Mai ve, dequ'as? e ploures!
—Lou sabes bèn de que ploure, amalido
La chato ié respond, qu'à la sournuro,
Touto la niue, enfre terro, pèr orto
As masqueja 'mé li rato-penado!
—S'acò's pas mai, assolo-te, ma bello,
En ié prenènt la man éu ié replico
Risènt, acò se saup, cavalin jouve,
Eh! fau que trepe, e Dra, fau que draqueje!...—
E d'aise, tout gauchous, ié fai lou conte
Di Veniciano emé soun escoundudo
E di douge sant d'or au founs dóu toumple
Que dèvon ana querre apres la fiero,
Coume se dis, se la carto es pas fausso.
E tout s'adoubo; car sarié bèn crime
De l'afligi, la mignoto, tant coume
Es poulideto e bravo e creserello
A soun amour de fantaumeto puro!

LXXXI

E vogo la barcado...—Hòu! pichoto!
Aramoun, noste endré! vène lèu vèire!
A crida lou gros Tòni, ve la cauno
Ounte demouravian (oh! quand ié sounge!),
Pèr lou glavas à mita derouïdo,
L'an dóu gros Rose, e mounte siés nascudo...
—Que d'aubre de pertout! lou bèu terraire!
Disien li passagié, n'i'a, de garbiero!
Se vèi qu'acò 's tout de cremen de Rose...
—L'avèn passa, Gardoun?—Vaqui sis isclo...
Eila-de-long vesès pas Valabrego
Emé soun Roudadou que l'envirouno?
Li verganiero fan si rebatudo...
O Margarido! o Malen! Ah! li garço!
De si fauciéu lusènt en fasènt mostro,
Li vesès dins li vege, coume rison?
Es dins aquéli mato de moutouso
Que faudrié cala si bouirouniero!
—Un esturioun que mounto!—Aquelo raisso
Que gisclo avau-davans?—Quand vous lou dise!
Es un lachen de mar, e di bèu: provo
Que sian pas liuen de Bèu-Caire.—Que fèsto!
Mai verai! vès lou pont! vès Santo-Marto
Qu'apouncho soun clouchié sus l'autro ribo!
Lou pont tarascounen emé si pielo
Que, blanquinello, escambarlon lou flùvi!
Lou grand castèu de Tarascoun, en fàci
D'aquéu di Bèu-Cairen—ounte à la cimo
I'a lou drapèu di tres coulour que floto!
Sian emé Dieu! e vivo la Prouvènço!


CANT DESEN[ (en français)]

LA FIERO DE BÈU-CAIRE