quantum Vergilio nobile debet epos.»
Rem. am. 395.
L'Ars amatoria fu pubblicata l'1 o il 2 av. Cr.; i Remedia amoris l'1 o il 2 d. Cr.
[36]. «Inter quae (ingenia) maxime nostri aevi eminent princeps carminum Vergilius, Rabirius etc.» Vell. Paterc. II, 37.
[37]. Cfr. Wölfflin in Philologus, XXVI, p. 130.
[38]. Veggansi i raffronti considerevolmente numerosi raccolti dal Zingerle nel suo lavoro: Ovidius und sein Verhältniss zu den Vorgängern und gleichzeitigen römischen Dichtern (Innsbruck, 1869-71) II, p. 48-113. Per Tibullo, Properzio, Orazio, Livio ved. Sabbadini, Studi critici sulla Eneide. Lonigo 1889, p. 134-173.
[39]. «Vergilium vidi tantum» Trist. IV, 10, 15.
[40]. Questi ricordi, che si riferiscono ai retori del tempo d'Augusto, ci offrono le più antiche citazioni di versi dell'Eneide oggi conosciute. Ecco i luoghi principali: «Sed ut sciatis sensum bene dictum dici tamen posse melius, notate prae ceteris quanto decentius Vergilius dixerit hoc, quod valde erat celebre, «belli mora concidit Hector»: «Quidquid apud durae etc.» (Aen. XI, 288). Messala († 8 av. Cr.) aiebat hic Vergilium debuisse desinere, quod sequitur «et in decimum etc.» explementum esse. Maecenas hoc etiam priori comparabat» Suasor. 2; «Summis clamoribus dixit (Arellius Fuscus) illum Vergili versum «Scilicet is superis etc.» (Aen. IV, 379). Auditor Fusci quidam, cuius pudori parco, cum hanc suasoriam de Alexandro ante Fuscum diceret, putavit aeque belle poni eundem versum; dixit: Scilicet is superis etc.». Fuscus illi ait: si hoc dixisses audiente Alexandro, scires apud Vergilium et illum versum esse «... capulo tenus abdidit ensem» (Aen. II, 553). Suasor. 4; — «Montanus Iulius qui comis fuit, quique egregius poeta, aiebat illum (Cestium) imitari voluisse Vergili descriptionem: «Nox erat et terras etc.» (Aen. VII, 26)». Controv. 16. (Cestio venne a Roma poco dopo la morte di Virgilio, cfr. Meyer, Oratorr. romanorr. fragmenta, p. 537) — Ved. anche Suasor. I.
[41].
«Et tamen ille tuae felix Aeneidos auctor