[86]. «Quis ad sophisticas Isocratis conclusiones, quis ad enthymemata Demosthenis, aut opulentiam Tullianam, aut proprietatem nostri Maronis accedat?» Auson. Epist. XVII, 3.
[87]. Schmidt, De Nonii Marcelli auctoribus grammaticis, p. 4 sg., 96 sgg.
[88]. Veggansi i richiami a piè di pagina nella ediz. del Ribbeck.
[89]. Quintil. I, 8, 1.
[90]. «Quamquam ad intelligendas eorum virtutes firmiore iudicio opus est; sed huic rei superest tempus, neque enim semel legentur. Interim et sublimitate heroici carminis animus assurgat, et ex magnitudine rerum spiritum ducat, et optimis imbuatur.» Quintil. I, 8, 5.
[91]. Quintil. I, 8, 13 sgg.
[92]. «et grammaticos offici sui commonemus. Ex quibus si quis erit plane impolitus et vestibulum modo artis huius ingressus, intra haec quae profitentium commentariolis vulgata sunt consistet; doctiores multa adicient.» Quintil. I, 5, 8.
[93]. «Enimvero iam maiore cura doceat (grammaticus) tropos omnes, quibus praecipue, non poema modo, sed etiam oratio ornatur, schemata utraque idest figuras etc. etc.» Quintil. I, 8, 16.
[94]. «Veteres grammatici et rhetoricam docebant ac multorum de utraque arte commentarii feruntur; secundum quam consuetudinem posteriores quoque existimo, quamquam iam discretis professionibus, nihilo minus vel retinuisse vel instituisse et ipsos quaedam genera institutionum ad eloquentiam praeparandam ut problemata, paraphrases, allocutiones, ethologias atque alia hoc genus; ne scilicet sicci omnino atque aridi pueri rhetoribus traderentur.» Sveton. De grammaticis et rhetorr. 4.
[95]. «Solebat autem ex Vergilio Fuscus multa trahere ut Maecenati imputaret.» Senec. Suasor. 3.