— Przezwała nas niewstydnymi głupcami i osłami — przetłumaczył Szydłowiecki.
Gedroyć uderzył silnie pięścią w stół.
— Poczekaj, stara sowo! Jużem ci wczoraj nakarbował w pamięci za królewnę Jadwigę, dziś znowu... osły! Doznasz ty mojej wdzięczności, aż ci one osły bokiem wylezą!
— A teraz zasiądźcie spokojnie i posłuchajcie — zaczął znowu Ostroróg.
— Słuchamy pilnie.
— Jędruś Boner się szczyci, że ino on jeden ma głowę do trefnych figli; ja zasię twierdzę, że nie ma w tym nijakiej sztuki, a przy dobrej woli każdy z nas mu dorówna abo i prześcignie.
— Powtarzam swoje: w gęboście mocni!
— Tedy ustanówmy związek alboli101 bractwo i niech każdy własnym pomysłem, własnymi siłami popisze się, jako zdoła najlepiej.
— Figlikowe turnieje! — zawołał Gedroyć.
— A po włosku jak?