Nie za wami mój tęskny wzrok z dawna wyglądał.

Cóż z domu przywozicie mi, co by mnie cieszyć

Mogło, bym do was miała z powitaniem spieszyć?»

«Gdybym był wiedział — Hagen na to jej odpowie —

Że wam w gościnę dary mają wieźć panowie,

Toć bym się tem nie bardzo był jeszcze zubożył,

Gdybym wam w waszej ziemi podarunek złożył».

«Więc raczcie mi o sprawie opowiedzieć mojej,

Jako rzecz z owym skarbem Nibelungów stoi.

Że on do mnie należał, wiadomo wam przecie.