«Za dary — rzecze Gernot — niech Bóg was nagrodzi,
Lecz wierzcie, że śmierć wasza bardzo nas obchodzi, —
Miałożby zginąć takie serce, taka cnota?
Patrzcie, jam nie porzucił waszego brzeszczota!
Wasz dar w tej naszej biedzie wybornie mi służy;
Od jego ostrza poległ mężów poczet duży.
To oręż niezawodny, tęgi a wspaniały;
Lepszego daru ręce rycerskie nie dały.
A jeśli wżdy92 myślicie iść na nas, a zginie
Który z druhów, co żyje jeszcze w tej godzinie,