— Jutro najpierw zabiję dzieci, a potem powieszę Mordechaja.
Na wieść o tym matki uwięzionych dzieci przyniosły im chleb i wodę, ale te nie chciały ani jeść, ani pić. Wzięły księgi i podały je Mordechajowi, mówiąc:
— Myślałyśmy, że dzięki naszym studiom nad Torą dożyjemy długich lat, ale skoro tak się nie stało, zabierz sobie te księgi.
Matki znajdujące się na zewnątrz budynku zaczęły płakać. Dzieci zaś znajdujące się wewnątrz budynku zaczęły wtórować matkom głośnym płaczem. I głosy płaczących doszły do nieba.
— Co to za głosy? — zapytał Bóg. — Przypominają głosy koźląt i owieczek.
— To nie są koźlęta ani owieczki — wyjaśnia Mojżesz. To jest święte stadko małych dzieci Twego narodu Izraela, które jutro mają być zarżnięte jak owce.
I natychmiast obudziło się miłosierdzie Boga. I natychmiast złamał pieczęcie i podarł listy.
VIII. Klęska Hamana
„Owej nocy sen króla został zakłócony”. Właściwie nikt tej nocy nie zmrużył oka.
Estera zajęta była przygotowaniem uczty dla Achaszwerosza i Hamana, Mordechaj pościł i nie ustawał w modłach, Haman zaś krzątał się przy wznoszeniu szubienicy, na której zawisnąć miał Mordechaj.