Na polu w kąkolu4 żal się chwieje niemy,
A my leżym5 z ziemią w zmowie
W tym tu rowie i parowie6,
Lecz nikt tego nie wypowie,
Gdzie my teraz, gdzie my?
Jedyny dobytek — ciszy w sobie zbytek
I snu podziemnego żmudny bezpożytek7.
Nim sporządzisz dla nas sanie
Na wieczyste zimowanie,
Połóż wieniec na kurhanie8