Moja powinność każe mi zostać i cierpieć.

FERDYNAND

Wężu! Ty kłamiesz. — Ciebie coś innego zatrzymuje.

LUDWIKA

Zostań przy tym mniemaniu — może ci żalu oszczędzi.

FERDYNAND

Stawiać zimną powinność naprzeciw ognistej miłości! — i mnież ta bajka uwiedzie? Kochanek cię wstrzymuje — ale biada jemu i tobie, jeśli mój domysł się sprawdzi.

Odchodzi szybko.

SCENA V

LUDWIKA