Biedny Henryk

by Gerhart Hauptmann; Jan Kasprowicz

z upajającej rozkoszy, gdzie bambus

chwieje się w schroni⁷³ samotnej pod ciemnym

sklepiskiem⁷⁴ cedrów, gdzie krzaki azalii

niby kwieciste ścielą się poduszki.

Kwiecia błękitną krwią zda ci się morze,

ach, całujące marmurowe stopnie,

na nim się lekkie kołyszą gondole,

lśniące od złota, klejnotów, purpury. —

Śpiew jakiś słyszysz — śpiewa niewolnica —

i w tym jest tęskne, smętne rozkwiecenie —