451. keryks (gr.) — urzędnik publiczny, pośrednik między stronami sporu bądź między ludźmi a bogami, uznawany za nietykalnego; polskim odpowiednikiem byłby herold lub woźny. [przypis edytorski]
452. plac zborny — agora. [przypis edytorski]
453. suplika (z łac.) — prośba. [przypis edytorski]
454. człek zachoży (z ros.) — przybysz. [przypis edytorski]
455. zapadny (z ros.) — zachodni. [przypis edytorski]
456. terem (daw.) — budynek, pałac. [przypis edytorski]
457. skop — wykastrowany baran. [przypis edytorski]
458. forminga — cytara, staroż. instrument strunowy. [przypis edytorski]
459. spór Odyseja z Achillem Pelidą — Agamemnon otrzymał wyrocznię, że zdobędzie Troję, gdy najlepsi z Achajów zaczną się kłócić. Raz przy uczcie Achilles stwierdził, że Ilion można zdobyć tylko męstwem, a Odyseusz, że podstępem. Wymiana zdań doprowadziła do kłótni. [przypis edytorski]
460. Pyto — dawna nazwa Delf, siedziby wyroczni Apollina, w której wróżyła Pytia. [przypis edytorski]