Tren XIV. (Gdzie te wrota nieszczęsne, któremi przed laty...)345
Gdzie te wrota nieszczesne346, któremi przed laty
Puszczał sie w ziemię347 Orfeus348, szukając swej straty,
Żebych349 ja też tąż ścieżką swej namilszej córy
Poszedł szukać i on350 bród mógł przebyć, przez który
Srogi jakiś przewoźnik wozi blade cienie351
I w lasy niewesołe cyprysowe352 żenie353.
A ty mię nie zostawaj354, wdzięczna355 lutni356 moja,