Ojczyzna103, niżlibyś ty przestać na niej104 miała105;
To prawda, żeby była nigdy nie zrownała106
Z ranym107 rozumem twoim, z pięknemi przymioty108,
Z ktorych sie już znaczyły twoje przyszłe cnoty109
O słowa, o zabawo110, o wdzięczne111 ukłony,
Jakożem ja dziś po was wielce112 zasmęcony113.
A ty, pociecho114 moja, już mi sie nie wrócisz
Na wieki115 ani mojej tesknice116 okrócisz117.
Nie lza, nie lza, jedno118 sie za tobą gotować119,
A stopeczkami twemi ciebie naszladować120.