«Już nagrodził mi Bóg tę drogę daleką do zdroju,
Gdy zacnego szafarza113 rozlicznych darów spotykam.
Pójdźcie sami zobaczyć, co litość wasza zdziałała
I odbierzcie podziękę od tych, co ulgi doznali.
Ale żebyście też świadomi byli, dlaczego
Tu zaczerpnąć przychodzę w naczynie wody krynicznej,
Powiem wam: w naszej wsi ludziska nam studnie zmącili
Nierozważnym pławieniem i koni i bydła przy zdroju,
Który wody dostarcza mieszkańcom; również zbrudzone
Wszystkie we wsi koryta, bo tam znów piorą i płuczą.