«Dziwneż bo te kobiety, we wszystkim podobne do dzieci!

Wiecznie chciałyby tylko głaskania, pieszczot i pochwał;

Ale tymczasem prastara to prawda i mądre przysłowie,

Że kto naprzód nie idzie, koniecznie cofać się musi».

Aż po chwili się znowu aptekarz odezwał z powagą:

«Zgoda na to, sąsiedzie. I ja też się zawsze starałem

Dążyć ku postępowi, gromadząc, co nowe a dobre.

Ale na co się zdało zabiegać i skrzętnie pracować,

Gdy na każdym się kroku obliczać przychodzi z kieszenią?

Człowiek kurczyć się musi, i choć zapragnie lepszego,