Nie, ja żyć będę, chcę żyć, moja luba!
Wszak jam w krzyżackim zhodował33 się domie34,
I nieraz sławy szukałem za domem;
Mam miecz, co zdziwia35 Polaków ogromem;
Mam zbroję, której stal tak twarda, gruba,
Że ją żelazo żadne nie przełomie36.
Gdy się tak Hugo na boje ustroi,
Nie wydrą serca spod żelaznej zbroi.
Jest jeszcze inna ocalenia droga:
Może w świątyni pogańskiego boga,