Mieszkańców pustyni samotne siedlisko,
To są Bielany! — — Minęli7 już wieki,
Gdy śmierć Romualda8 zawarła powieki,
Minęli wieki, jak święte popioły,
Burzliwe w puszczy roznieśli żywioły;
Lecz ten duch wzniosły nie opuścił ziemi,
Za wzór późniejsze obrało go plemię,
Uczniów, co w sercu kryjąc klejnot drogi
Radośnie rodzinne porzucali progi;
I dziś niejeden jeszcze z świata znika,